Rudawy Janowickie - Z Kowar do Marciszowa (Kowary - Ostra Mała - Skalnik - Dzicza Góra - Wielka Kopa - Kolorowe Jeziorka - Marciszów)

No dobrze... po wieczorze w Uranii i  małym after party jakie urządziliśmy sobie z Mateuszem i Maciejem, spało się nam bardzo dobrze, ale za krótko (relacja z poprzedniego dnia: Rudawy Janowickie: Z Janowic Wielkich do Kowar (Janowice Wielkie - Miedzianka - Zamek Bolczów - Starościńskie Skały - Strużnica - ścieżka przyrodnicza im. Janusza Boissè - Kowary) ). Niestety czas nas gonił i trzeba było wstać zgodnie z ustawionym budzikiem. Po szybkim śniadaniu ruszyliśmy przed siebie. Kowarska Starówka sprawiała wrażenie wyludnionej. Niebieskim szlakiem przeszliśmy przez miasto. Przecięliśmy drogę wojewódzką nr 367 i chwilę później z radością zameldowaliśmy się na leśnych ścieżkach. Łagodnie podchodziliśmy do góry aż "złapaliśmy" szlaki z okolic Bukowca i Gruszkowa. Trzy kolory (zielony, czerwony i żółty)  towarzyszyły nam aż do rozwidlenia pod Ostrą Małą. Tu nieco zboczyliśmy, by zobaczyć widoki z tego skalistego szczytu. Warto było zrobić ten "skok w bok". Skalnik, na który zmierzaliśmy, porośnięty jest gęstym lasem. Dobrze jest więc, nadłożyć nieco drogi i zobaczyć jakie widoki ma do zaoferowania Ostra Mała (ok. kilka minut marszu w jedną stronę od rozwidlenia). Uważajcie jednak zimą. Na Ostrą Małą prowadzą skalne stopnie, które potrafią być bardzo śliskie. Zachowajcie wówczas szczególną ostrożność, a w razie czego odpuśćcie i wróćcie w bardziej dogodnym terminie.

Skalnik, najwyższy szczyt Rudaw Janowickich (oraz szczyt należący do Korony Gór Polski) udało nam się zdobyć bez problemu. Dalej chcieliśmy się dostać po szczyt Wołek. Zejście ze Skalnika nie należało już do najłatwiejszych. Momentami było ślisko. Trud zejścia wynagradzały jednak wspaniałe widoki i "słoneczne lasery". Na Przełęczy Rudawskiej można było już odetchnąć. Droga była szersza, mniej wymagająca i taka ciągnęła się aż pod Dziczą Górę. Zaproponowałam mojej ekipie wejście na ten mierzący 881 m n.p.m. wierzchołek należący do Korony Rudaw Janowickich. Kiedyś, próbowaliśmy Dziczą Górę zdobyć z innej strony i nam się to nie udało. Tym razem widziałam na mapie wyraźnie zaznaczone ścieżki i to nimi weszliśmy na ten drugi pod względem wysokości szczyt pasma. Po drodze udało nam się rzucić okiem na Wielką Kopę - kolejny punkt na naszej trasie. Szczyt o wysokości 871 m n.p.m. wydawał się wówczas jeszcze bardzo odległy. 

Z Dziczej Góry schodzimy w stronę Przełęczy Rędzinki i dalej do Przełęczy Rędzińskiej. Wiosną na tym odcinku zobaczyć można kwitnące śnieżyce wiosenne. Żółtym szlakiem łagodnie podchodzimy mijając po lewej stronie szczyt Stróżnik. Kiedy wydaje nam się, że jest tak łatwo i przyjemnie, widzimy odbicie w lewo. Wąska ścieżka jest bardzo stroma. Podejmujemy wyzwanie i pokonujemy na odcinku ok. 200 metrów niemal 50 metrów przewyższenia. Wielka Kopa znajduje się nieco poza szlakiem, ale w terenie widać wskazówki umożliwiające łatwą identyfikację kierunku, w którym należy iść. W końcu trafiamy na kolejny z najwyższych szczytów Rudaw. Niegdyś stała tu wieża widokowa. Niedawno słyszałam o możliwości jej odbudowy. Póki co, stoją tu betonowe pozostałości, a punkt widokowy znajduje się poniżej szczytu. Wracamy na znakowany szlak. Trzymamy się zielonych oznaczeń, które mają doprowadzić nas do mety w Marciszowie. Przed nami jeszcze jedna z największych atrakcji okolicy - Kolorowe Jeziorka. Jak zwykle robią wrażenie. Od jeziorek nasza trasa jest głównie asfaltowa i szybka. Mamy nadzieję na posiłek w jakiejś knajpce, niestety wszystko jest zamknięte. Ratuje nas jedynie Carrefour Express w pobliżu stacji kolejowej, gdzie kupujemy "coś na ząb". 

Weekendowa przygoda w Rudawach Janowickich dobiega końca, a ja już wiem, że niedługo wrócimy na tutejsze szlaki. 

Mapa trasy:

Trasa: Kowary, kościół – Marciszów, dworzec kolejowy | mapa-turystyczna.pl

Kowarska Starówka

Widoki ze szlaku 

Trzy kolory szlaków 

Ostra Mała - na szczycie (chyba) niedawno umieszczono tablice z opisem widocznych stąd panoram

Ostra Mała - widok w stronę Karkonoszy 

Konie Apokalipsy - ciekawa formacja skalna przy trasie (fot. Maciej)

Skalnik zdobyty po raz kolejny!

słoneczne lasery!

Dzicza Góra - po raz pierwszy 

Dzicza Góra - potwierdzenie zdobycia :)

Znów "lasery"

w stronę Wielkiej Kopy

Tablica na Wielkiej Kopie

Kolorowe Jeziorka - Błękitne Jeziorko

Błękitne Jeziorko

Błękitne Jeziorko

Purpurowe Jeziorko

Zachód słońca - koniec wycieczki :(

Może zainteresują Cię również poniższe wpisy dotyczące okolicy:

Rudawy Janowickie: Z Marciszowa przez Kolorowe Jeziorka, Wielką Kopę, Przełęcz Rędzińską, Wołek, Zamek Bolczów do Janowic Wielkich + Browar Miedzianka na deser

Kolorowe jeziorka Rudawy Janowickie Wieściszowice + Wielka Kopa

Rudawy Janowickie: Z Janowic Wielkich do Kowar (Janowice Wielkie - Miedzianka - Zamek Bolczów - Starościńskie Skały - Strużnica - ścieżka przyrodnicza im. Janusza Boissè - Kowary)

Weekend w Rudawach Janowickich? Czy mogę już się pakować? :) Bardzo lubię to sudeckie pasmo, dlatego gdy miałam wymyślić weekendowe górskie trasy, na które dojedziemy pociągiem, ochoczo sięgnęłam po mapę Rudaw Janowickich. Dodatkowo motywował mnie fakt, że w Browarze Miedzianka mają nowe kapsle, a kapsle, to oprócz gór, wycieczek i biegania, moje największe hobby. 

W sobotę koło godziny 11 dojeżdżamy do stacji Janowice Wielkie. Nasze kroki kierujemy od razu do wspomnianego Browaru. Oprócz kapsli, do plecaka zabieramy tutejsze piwo, a na miejscu raczymy się przepyszną zupą piwną. Krótka wizyta nas nieco rozleniwia. Za oknem brakuje słońca, a droga do Kowar, gdzie zarezerwowałam nocleg wydaje się długa i czasochłonna. W końcu jednak ruszamy zadki i dość szybkim tempem gnamy ku ruinom Zamku Bolczów. Byliśmy tu już kilkukrotnie, ale nie odmawiamy sobie krótkiego spaceru w ciekawym otoczeniu.
Kolejnym punktem naszej wycieczki są Głaziska Janowickie. Przy rozwidleniu szlaków stoi przyjemna wiata turystyczna. Wyjątkowo zachęca nas, byśmy w niej przysiedli. Mkniemy dalej w dół niebieskim szlakiem. Mamy niewielkie problemy, by przekroczyć potok Janówka (przy wyższym stanie wody jest to nieco problematyczne). Nasze stopy dotykają asfaltu, którym maszerujemy podziwiając Skalny Most i Skałę Piec. Za chwilę znów jesteśmy na gruntowej drodze. Ściekająca zboczem woda wpływa na szlak. Na szczęście nie ma mrozu, bo szlibyśmy wówczas po lodowisku. Docieramy do Starościńskich Skał. Pogoda jest zbyt kiepska, by z punktu widokowego było coś widać - odpuszczamy więc podejście. Schodzimy do Strużnicy kombinacją szlaków niebieskiego i żółtego, spoglądając przy okazji na formacje skalne o nazwach: żelazko, dziobata, bliźniaki... 

Chwilę jeszcze trzymamy się żółtych oznaczeń, później asfaltową drogą kierujemy się w stronę Gruszkowa. Ponieważ jest jeszcze jasno, skręcamy w lewo, na fragment ścieżki dydaktycznej im. Janusza Boissè. Wchodzimy na nią w okolicy harcerskiej bazy namiotowej. Początkowo jest łatwo i przyjemnie. Trasa jednak niespodziewanie się zwęża i biegnie wzdłuż potoku. Zapada zmrok, który utrudnia sprawę. W świetle czołówek próbujemy przebrnąć przez trudny, zarośnięty fragment (czy latem da się go przejść, gdy roślinność dziarsko "wejdzie" na ledwo widoczną ścieżkę?). W końcu wychodzimy na szeroką nieutwardzoną drogę. Doprowadza nas ona do Przełęczy pod Średnicą. Nie pchamy się już dalej szlakami, tylko najkrótszą drogą zmierzamy do naszej bazy noclegowej przy Kowarskiej Starówce. Zanim tam jednak dotrzemy, spędzamy niespodziewanie kilka godzin w bistro Urania. To temat na osobną opowieść, ale obawiam się, że nie pojawi się ona na tym blogu ;). Jak się okazało, nasz nocleg czekał parę kroków dalej. Po takiej wędrówce dobrze się spało i wypoczęło przed kolejnym dniem, o którym przeczytacie w kolejnym wpisie. Tym razem z Kowar ruszamy do... Marciszowa. 

Mapa trasy: 

Trasa przez: Janowice Wielkie | mapa-turystyczna.pl

Zdjęcia z trasy: 

O Miedziance z pewnością wkrótce napiszę nieco więcej. Podczas realizowania tej trasy dotarliśmy jedynie do nowego browaru w Miedziance. Po drugiej stronie ulicy znajduje się odnowiony budynek dawnego browaru (na zdjęciu). Dziś najbardziej reprezentacyjną (i widoczną) ścianę zewnętrzną zdobią wizerunki dwóch mężczyzn - Ewalda i Georga Franzkych. To właściciele browaru w Kupferbergu (jak niegdyś nazywała się Miedzianka), którzy w XIX w. przyczynili się do rozwoju i unowocześnienia zakładu produkującego "złoto Miedzianki". 

Opuszczamy Miedziankę...

i po kilkudziesięciu minutach meldujemy się przy Zamku Bolczów

Gościnne progi Zamku

Skały ciekawie wkomponowane w mury Zamku

Uważajcie tu - wiata przy tym szlakowskazie kusi, by przysiąść ;)

W Rudawach, nawet we mgle jest pięknie! 

Moi Towarzysze w drodze do Strużnicy

Przystanek Strużnica :)

Głaz przy szlaku upamiętniający Janusza Boissè - warto przeczytać parę słów o tej wyjątkowej postaci na tablicy przy ścieżce przyrodniczej

oznaczenie ścieżki przyrodniczej im. Janusza Boissè

Może zainteresują Cię także poniższe wpisy - inne trasy w okolicy: 

Z widokiem na Karkonosze: Kowary (Muzeum Sentymentów, Kowarska Starówka) - Skalna Brama - Park w Bukowcu (wieża i ruiny zamku Kesselburg) - Mysłakowice - Cieplice

Rudawy Janowickie: Na Rudnik (Kowary, Przełęcz Kowarska)

Karkonosze, Wzgórza Łomnickie: Przesieka - Wodospad Podgórnej - Kaskady Myi - Sosnówka - Zamek Księcia Henryka (Grodna) - Sołtysia Góra (wieża widokowa) - Cieplice PKP

Rudawy Janowickie: Z Janowic Wielkich do Trzcińska (Janowice Wielkie - Zamek Bolczów - Przełęcz Karpnicka - Krzyżna Góra - schronisko Szwajcarka - Trzcińsko)

Rudawy Janowickie: Janowice Wielkie - Zamek Bolczów - Skalny Most - Starościńskie Skały - Skalnik - Ostra Mała - Wilkowyja - Kamienna Góra

Rudawy Janowickie: Z Janowic Wielkich do Wojanowa lub Dąbrowicy - popularne atrakcje + kilka mniej znanych miejsc (Skalny Most, skała Piec, Starościńskie Skały, skała Enis, Pieklisko, skała Fajka, schronisko Szwajcarka, Krzyżna Góra)

Rudawy Janowickie: Z Marciszowa przez Kolorowe Jeziorka, Wielką Kopę, Przełęcz Rędzińską, Wołek, Zamek Bolczów do Janowic Wielkich + Browar Miedzianka na deser

Rudawy Janowickie: Ze schroniska Szwajcarka na Krzyżną Górę, Sokolik, przez Stawy Karpnickie, Wojanów, Koziniec do Jeleniej Góry

Góry Kamienne i Wałbrzyskie: Na Dzikowiec Wielki i Barbarkę (Boguszów-Gorce-Dzikowiec Wielki- Kuźnice Świdnickie-Barbarka [dawne schronisko Kolbebaude] - Wałbrzych Główny)

Na Dzikowcu byliśmy już wielokrotnie. Lubiliśmy ten szczyt jeszcze zanim stanęła na nim nowa potężna wieża widokowa. Na ostatni wypad w roku 2025 wybraliśmy również Dzikowiec. Prognozy pogody zapowiadały świetne warunki. Niestety się nie sprawdziły. Droga pociągiem z Poznania napawała optymizmem. Za Wrocławiem widoczność była niezła. Słońce świeciło jakby jutra miało nie być ;)

Wysiedliśmy w Boguszowie-Gorcach i spojrzeliśmy na Dzikowiec. Szczytu nie było widać, a gęste chmury napierały z południa, burząc w nas nadzieję na jakiekolwiek widoki. Tym razem postanowiliśmy wejść na Dzikowiec niebieskim szlakiem. Z dworca kolejowego ruszyliśmy zgodnie z zielonymi znakami, a następnie ul. Bartosza Głowackiego dotarliśmy do niebieskich oznaczeń. Asfaltowa droga biegnie aż do Nadleśnictwa Wałbrzych. Kawałek dalej wchodzimy w las. Łagodna ścieżka zmienia się po pewnym czasie w strome podejście, które według mapy biegnie krótkimi zakosami, a w rzeczywistości trudno iść zgodnie z ich biegiem. W kilku miejscach, podczas podchodzenia,  musieliśmy sobie pomagać rękami - podeprzeć się, chwycić gałęzi, podać sobie dłoń. Ze stromej ścieżki wychodzimy w pobliżu szczytu. Do nowej wieży widokowej zostało nam ok. 10-15 minut drogi. Pogoda nie pozwoliła nam podziwiać w zasadzie żadnych widoków, a szalejący w górnych partiach konstrukcji wiatr nieźle nas wymroził. Nie było co czekać na cud. Zeszliśmy z Dzikowca w stronę dolnej stacji kolejki linowej ("zahaczając" jeszcze o starą wieżę). Stamtąd skierowaliśmy się do Kuźnic Świdnickich. Krótki spacer wzdłuż zabudowań doprowadził nas do czarnego szlaku, którym dotarliśmy do Wiertniczego Rozdroża. Znaliśmy już to miejsce z naszych poprzednich wędrówek. Ostatnim punktem wycieczki, przed zejściem do wałbrzyskiego Podgórza, było wzniesienie o nazwie Barbarka. Znajduje się ono nieco z boku szlaku i po raz kolejny postanowiliśmy ruszyć w jego kierunku.  Na szczycie wprawne oko dostrzeże pozostałości dawnego schroniska Kolbebaude. Schronisko to spłonęło w 1945 r. , a do dziś w jego miejscu znaleźć można fragmenty kufli, szklanek i porcelany sprzed ok. 80 lat! Tym razem również coś odnaleźliśmy. 

Wycieczkę kończymy w pobliżu dworca głównego w Wałbrzychu. Można stąd podjechać do śródmieścia np. autobusami nr 12 lub A. 

Niech Was nie zmyli na sielanka... za chwilę rozpoczną się strome zakosy! 

Mateusz dzielnie walczy ze stromizną

Jedne z nielicznych tego dnia widoków. Tym razem w stronę Wałbrzycha

Mniej więcej w tym miejscu niebieski szlak z Boguszowa-Gorc łączy się z szeroką drogą do wieży widokowej (szlaki czerwony i zielony)

Najważniejszy cel wycieczki na horyzoncie! 

Biało dość. (cytując pingwiny z Madagaskaru - mój ulubiony fragment filmu animowanego "Madagaskar")

wyciąg krzesełkowy na Dzikowiec

Stara wieża widokowa i górna stacja kolejki - zostawiamy ten krajobraz za sobą

Dolna stacja kolejki i Dzikowiec we mgle

Kościół Niepokalanego Poczęcia NMP w Kuźnicach Świdnickich

Sztolnia w Kuźnicach Świdnickich - powstała prawdopodobnie w pierwszej połowie lat 40-tych ubiegłego wieku

Jedna z ciekawszych kamienic w Kuźnicach Świdnickich, z 1896 roku!

załapaliśmy się na świąteczne ozdoby ;)

w drodze na Barbarkę

w pobliżu miejsca, gdzie znajdowało się schronisko Kolbebaude, można przeczytać parę informacji na nieco zdeformowanej tablicy

miejsce, w którym znajdowało się schronisko

oznaczenie szczytu

znaleziska - pozostałości schroniskowych przedmiotów

fragmenty kafli 

pozostałość niemieckich napisów na wałbrzyskim Podgórzu

Nasza trasa na mapie: 

Trasa: Boguszów-Gorce, stacja kolejowa – Wałbrzych, dworzec PKP | mapa-turystyczna.pl

Może zainteresuje Cię także poniższy wpis: 

Góry Kamienne i Wałbrzyskie : Z Wałbrzycha przez Barbarkę i Bukowiec do Sokołowska (Wałbrzych Główny - Barbarka (dawne schronisko Kolbebaude) - Unisław Śląski - Bukowiec - Sokołowsko - (MIeroszów)